بیست وُ دُوُم

می دونی بهم چی گفت اون روز؟

وقتی بعد از اینهمه وقت برگشت و نگام کرد؟

گفت پاک کن هرچی که نوشتی تو وبلاگت. گفت همه شو خوندم و پاکشون کن.

گفت چیه این چیزا که نوشتی؟

سرتاسر خوشحالی شدم. همه شو خونده و براش هم مهم بوده.

می دونم براش مهمه اما پاک نمی کنم. می خوام یادم بمونه که وقتی نبود، چقد درد داشتم.

می خوام یاد هردومون بمونه که نبودنش واسه جفتمون دردآوره.

حتی اگر بودنش پر از سختی باشه، باز می ارزه به اونهمه نبودن.

برای من که می ارزه.